Español     Português     Nederlands     Deutsch     Français     Italiano                    English

Phone: +501.226.5096
Phone: +501.678.5096
Skype: Portofinobelize
US Fax: 253.660.0145
BZ Fax: +501.226.4272
info@portofinobelize.com

visit us on facebook Portofino Blog

Portofino Reservations
Portofino Reservations


Learn About Belize
Learn About Belize


Travel To Belize
Travel To Belize


Portofino Blog
The Portofino Blog
The Blue Caribbean Sea awaits you...

Portofino News

“The best things come in small packages: Combine Reef, Rainforest, Maya magic and more in this tiny sliver of Central America”   – by Wanderlust, June – July 2011.

Dear friends, when you would like to read more information, please order via Wanderlust the June – July 2011 edition as they wrote a great article about our beautiful country Belize… 9 pages long, illustrated with fantastic pictures.

With this Blog we would like to share some funny and great parts of the article:

“Sharks circled all around me and, a few meters off, a barracuda the size of a torpedo hovered, teeth bared. What was I doing there? I could be sipping a cocktail in front of a tranquil Belize sunset….

Local View by Semhar Beyenne from London: “OK, it’s a beautiful place, but what makes Belize so special are the people. There’s such a sense of community; as a tourist I don’t just feel welcome, I feel like a local. People are so warm and friendly and it’s easy to chat to them as everyone speaks English.”

“As our passage disturbed clouds of basking butterflies, we didn’t see another vehicle for over an hour, just the odd toucan gliding across the road.”

“The Petén is littered with Maya ruins: low hills swathed in a tangle of lianas, or excavated temples jutting from the forest like broken teeth.

Local view by Ruben, guide, Lamanai Outpost Lodge: “ Belize is so special because it offers a bit of everything Central American in bite sized chunks. We have temples and caves, and the largest barrier reef in the Western Hemisphere. I like to birdwatch or spend a quiet day fishing.”

Local view by Doug Thompson, owner, Black Orchid Resort: “I love taking a boat tour down the Belize River. The whole country began here and you can learn so much about the history as well as getting the chance to see plenty of wildlife – toucans in the trees, black howlers roaring at each other.”

“In my brief planning for Belize, I had left what I hoped would be the best for last: the Blue Hole – a gargantuan, perfectly round fissure in the country’s fringing barrier reef.”

Local view by Luky Bol, manager Central American Collections: “I love Belize’s caves. The treks there offer such a unique mix of nature immersion and adrenalin.”

“Look below,” crackled the pilot, “there’s a pod of dolphins playing.” Next I saw my first manatee, with tiny calf, languorously swimming over eel grass in an empty bay.

“This is the Turneffe atoll, where Blackbeard hid from the Spanish with his 14 wifes and pirate crew.”

… and so much more to read…

 

 

 

 

 

The author traveled with Belize Travel Services

TOP 10 Belize must – sees:

1. Ambergris Caye: Belize’s main beach-resort island with the best choice of hotels, restaurants and dive tours. As American in character as it is Belizean.

2. Caye Caulker

3. Lighthouse Reef

4. Caracol

5. Actun Tunichil Muknal (ATM)

6. Punta Gorda & Dangriga

7. Placencia

8. Shipstern Nature Reserve

9. Lamanai Outpost Lodge

10. Mountain PineRidge

 

Portofino (Ambergris Caye; +501 678 5096, www.portofinobelize.com) has airy cabanas with sea views and high palm-tatched roofs overlooking a private beach. The hotel restaurant serves some of Ambergris Caye’s best seafood.

 

No Responses to "Belize: Central America’s Pocket Paradise!"


Leave a Comment!

Onbekend Belize smaakt naar meer, geschreven door Erik Brusten

In het zog van de toeristische dienst en twee touroperators mocht Travel Express even proeven van de exotische cocktail die Belize blijkt te zijn. Mother nature’s best kept secret: you’d better belize it, luidt de slogan, en dat leek ons na enkele dagen niet overdreven. Een intensieve mix van Mayaruïnes, garifunacultuur, Amish-alikes, watersport en ecoresorts smaakte echt naar meer.

Belize zit een beetje gewrongen tussen twee grote buren, Mexico en Guatemala. Het land, tot 1981 een kroon- kolonie van Groot- Brittannië, is een buitenbeentje in een regio waar Spaans de voertaal is. De resten van dat koloniale verleden zijn nog niet verdwenen: Belize is lid van het Gemenebest, hanteert het Engels als officiële taal en heeft Elisabeth II als staatshoofd. Tijdens onze ontdekkingstocht stootten we zelfs op Britse para’s die in de jungle schietoefeningen hielden.
Maar tegelijk blijkt dit landje –met bijna 23.000 km² ongeveer tweederde van het Belgisch grondgebied- een amalgaam van diverse culturen en invloeden. De bevolking bestaat uit heel diverse groepen: Chinezen en Indiërs die actief zijn in de kleinhandel (Taiwan is nadrukkelijk aanwezig als donor voor tal van hulpprojecten, ‘en die gaan we niet laten vallen’, klinkt het fel als we de kwestie aansnijden), Maya’s in de hooglanden, dorpjes in het binnenland waar mennonieten leven, garifuna’s aan de (zuid) kust, en dat alles wordt doorspekt met nog een streepje blanken en expats.
Ondanks alle officiële stellingen valt op dat mensen hier naadloos overschakelen van de ene op de andere taal, maar evenzeer dat het Spaans wel degelijk oprukt in het dagelijkse leven. ‘Volgens de laatste volkstelling spreekt 60% van de inwoners Spaans’ geeft een hotelmanager ons mee. Hij legt de reden voor de (soms ook illegale) instroom van migranten uit buurlanden bij het feit dat het Belizeaanse minimumloon hoger is. Een schoolmeester die we bezoeken, stelt dan weer: ‘De meeste kinderen zijn Maya’s, vandaar dat we op school ook lessen Spaans geven’.
Maar evenzeer geraken we aan de babbel –in Hochdeutsch!- met een groepje mennonieten die staan te wachten op de bus. Ze vallen meteen op door hun weinig modieuze haartooi, gedateerde kledij en bijwijlen archaïsche levensstijl. Sommige groepen weigeren beroep te doen op moderne technologie zoals elektriciteit of auto’s, ze verplaatsen zich met paard en kar en slaan onze uitnodiging om op de foto te gaan vriendelijk maar gedecideerd af. ‘Je moet een portret van iemand in je hart opslaan, niet met dingen die we niet van God gekregen hebben’, zegt Isaac, een jongeman van 28. Het praten over de vruchten van hun arbeid –het zijn succesvolle landbouwers en schrijnwerkers- lukt wel, maar als we heikeler onderwerpen zoals zijn single-zijn aansnijden, begeven we ons duidelijk op glad ijs. Ons blitzbezoek roept tal van nieuwe vragen op: hoe slagen deze mensen er in godsnaam in om hun levensstijl te handhaven in een moderne omgeving, krijgt zo’n jongeman überhaupt de kans om zelf keuzes te maken, hoezeer speelt groepsdruk een rol in het behoud van (religieuze) tradities?

Mayaruïnes

Zulke ontmoetingen kruiden ons bezoek. Maar we willen tijdens deze korte trip ook wel ervaren wat het land aan toeristische troeven kan voorleggen. Vandaar dat we reikhalzend uitkijken naar ons bezoek aan de Mayasite van Caracol, in het westen van het land. Omsingeld door de jungle, op het eind van een lang en hobbelig traject krijg je toch enig idee van de grootsheid van deze site, ondanks het feit dat sinds haar ontdekking in de jaren 30 nog maar een fractie van de in totaal 3000 structuren is blootgelegd.
Oxwitzá, zoals de Maya’s dit heiligdom noemden, moet een immense stad geweest zijn: men schat dat hier 150 à 180.000 mensen geleefd hebben, tussen de zesde en negende eeuw na Christus, en dat zonder water in de directe omgeving. Over opkomst en neergang van deze stadsstaat licht de gids een tipje van de sluier: ‘Een altaar heeft het over de zege van Caracol tegen het rijk van Tikal (in Guatemala). Over het verval van Caracol weten we weinig, maar wel vast staat dat pas een aantal eeuwen later, in wat men de postklassieke periode noemt, het Mayarijk richting Yucatan in Mexico geëvolueerd, met sites als Chitzen Itza’.
Hoe afgelegen deze site ook is (het is niet anders bij de andere Mayaruïnes ten lande), de omweg loont. Dat hier slechts 30.000 bezoekers per jaar passeren (zo’n tien procent van ’s lands bezoekers) vonden wij niet per se jammer. Met enkel de stilte en kreten uit de jungle als geluidsdecor lijkt het alsof je deze historische site even alleen voor jezelf hebt, en dat is wel een prettig gevoel.

Ecoresorts

Gepamperd worden we ook in de diverse lodges en resorts die de toeristische dienst op het programma heeft gezet. Belize profileert zich graag als ‘into eco’, en daar hebben ze in en rond San Ignacio, ons bruggenhoofd in West-Belize, duidelijk wel kaas van gegeten. Chaa Creek Lodge is een van de eerste (en meermaals bekroonde) ecolodges van het land, met heel fraaie accommodaties in een omgeving die gewoon aanzet tot rust. De stilte wordt enkel doorbroken door het gekwetter van de vele vogels die hier huizen. De veelheid aan mogelijke activiteiten (van paardrijden tot mountainbiken), ochtendlijke vogelobservaties of op zoek gaan naar nachtdieren zijn alle geconcipieerd vanuit een low impact-filosofie. De buren van Chaa Creek bieden liefhebbers van fauna een al even magnifiek kader: in de Belize botanical gardens vind je een staalkaart van ’s lands tropische vegetatie, waaronder een hele reeks orchideeën, palmen en andere bloemen en planten. Ook Ian Anderson’s Caves Branch herbergt een botanische tuin, ditmaal met maar liefst 380 orchideesoorten, waaronder ook de nationale bloem van Belize, de zwarte orchidee. Ik kijk er met verstomming naar: dit is een voor mij totaal onbekende wereld van kleuren en geuren, van eindeloos telen en kweken, me dunkt. Maar de joviale Canadese hotelier verbaast nog het meest als hij stelt dat ‘we maximaal zeven nachten aanbieden. In dit land is zoveel te zien dat we willen dat gasten dat ook echt gaan ontdekken’.
Caves Branch is trouwens een leuke uitvalsbasis om te gaan cavetuben. Daarbij ga je op ontdekkingstocht naar een van de vele grotten in de omgeving, gezeten en peddelend in een grote binnenband. Het is even wennen aan het frisse maar glasheldere water en om de band richting te geven, maar fun is het alleszins. Onze gids Esperanza heeft trouwens een verrassing in petto: diep in de grot leidt ze ons naar een beeld uit de Mayatijd, van de god van de vruchtbaarheid. ‘Onvruchtbare vrouwen werden hierheen gebracht om zwanger te geraken. Archeologen hebben resten van offergaven gevonden. In Tikal en Copán zijn soortgelijke beelden gevonden, maar dit is het enige beeld van die aard in een grot’. Het mysterieuze masker staart ons aan met de tong hangend uit de mond. Het beeldje, amper 20 centimeter groot, ademt, zeker in deze setting, magie uit. Ik kan mijn blik maar niet afwenden, alsof ik meteen besef dat dit een uniek moment is.
Dat geldt evenzeer voor een van de meest bekende lodges ten lande (www.coppolaresorts.com/blancaneaux). Gelegen langs een landingstrip voor Cessna’s, in een landschap vol kale boomstammen (aangetast door een bepaalde kever) die herinneringen oproept aan Apocalypse Now, is Blancaneaux een van de twee resorts in Belize die eigendom zijn van Francis Ford Coppola. In het begin van de jaren 80 belandde de filmmaker hier per toeval, maar toen de lodge te koop bleek te staan, aarzelde hij niet. Gedurende een goed decennium deed het dienst als familiaal vakantieverblijf, sinds 1993 worden er ook gasten ontvangen in een oase van rust, maar voorzien met alle luxefaciliteiten (inclusief wifi!) en Californische wijnen uit de eigen wijngaard. ‘De filmmaker komt hier een keer per jaar op vakantie, maar doet dat in alle discretie’, laat de hotelmanager verstaan. Dat zijn aanwezigheid het land toeristisch mee op de kaart heeft helpen zetten, zeker in de VS, is wel zeker, laat men bij de toeristische dienst verstaan. De familie heeft trouwens nog een stek ten lande, aan de zuidelijke kust. Omdat dochter Sofia daar wel eens wordt gesignaleerd, strijken in de Turtle Inn geregeld ook would-be filmmakers neer, lezen we in onze reisgids.

Toerisme in ontwikkeling

Opvallend in het toeristisch verhaal van Belize is dat megaresorts (tot nog toe) niet dikgezaaid zijn. ‘We hebben 6000 hotelkamers en 600 hotels’, laat Sophia Bobak verstaan. Deze dynamische dame is sinds eind vorig jaar in Brussel gestationeerd om het toerisme naar haar land te stimuleren. Ook de cijfers geven aan dat Belize geen massatoeristische bestemming is: met een kwart miljoen toeristen op jaarbasis, voornamelijk uit Noord-Amerika, en tal van boutiquehotels is dit, zoals de slogans stellen, mother nature’s best kept secret. Wij waren alvast onder de indruk van de charme en het boeiend en heel divers karakter van de bestemming.
Maar men wil vooruit. Zo geeft minister van Toerisme Manuel Heredia jr. aan dat ‘we echt werk willen maken van betere (lucht)verbindingen met Europa. Dat moet een prioriteit zijn’. Tegelijk maakt hij melding van een akkoord dat hij recent heeft ondertekend om ook in Belize een alles inbegrepen-complex te gaan uitbouwen. Kritische bedenkingen over toeristen die dergelijke resort niet verlaten, wuift de beleidsman weg. Nochtans is net dat een gevaar, geeft de Belgische uitbater van café Michelo in Placencia aan. Het zuiden van Belize is één van de meest waardevolle bestemmingen in de Caraïben die ook Europeanen kan aanspreken, ‘vooral omdat hier net wel cultuur en natuur te rapen valt en men in deze regio nog niet in de all inclusive-val is getrapt’.
De klemtoon op duurzaamheid en ecotoerisme wordt ook aangestipt door David Grant, de eerste secretaris op de ambassade in Brussel. ‘Dat slaat wel aan in onze contacten met Europa. Belize wordt geconfronteerd met de gevolgen van opwarming van het klimaat, terwijl we daar amper verantwoordelijk voor kunnen worden gesteld. Heel wat eilandjes voor de kust, zelfs een stuk kustlijn liggen onder de zeespiegel. Ik hoef u niet te vertellen wat er gebeurt als het peil van het water gaat stijgen’, luidt het.

Paradijs voor watersport

Voor een blik op de meest befaamde duikplek, de Blue Hole, was er geen tijd, maar tijdens de korte vlucht van Belize City naar San Pedro, op het schiereiland Ambergis Caye, krijg je wel een beeld van de idyllisch mooie, turkooisblauwe zee annex koraalrif voor de kust. Dat Belize beschikt over het tweede grootste koraalrif in het westelijk halfrond (na Barrier Reef) is nog zo’n goed bewaard geheim.
Met zo’n watermassa voor de deur is watersporten een gedroomde vakantieformule. Duiken, snorkelen, catamarans: dat en vooral nog veel meer is ruimschoots aanwezig en wordt ook de aanwezigen uitgetest. Kijken maar niet aanraken blijkt een niet altijd makkelijke opdracht als een zeeschildpad passeert, een rog onder jou doorzwemt of een verpleegsterhaai zich tussen de vissen mengt. Alhoewel deze soort haaien ongevaarlijk zijn, zorgt de aanwezigheid toch voor enige commotie onder de kandidaat-snorkelaars. En voor wie toch snode gedachten zou hebben: een ranger circuleert tussen de bootjes om een en ander in de gaten te houden.
Een zonovergoten decor en een fris briesje zijn ook de ingrediënten voor een sunsetcruise per catamaran. Als de bootsman dan ook nog aandraven met inderhaast klaargemaakte rumpunch is het plaatje rond. Maar echt in schoonheid afsluiten op ‘la isla bonita’ (of er enig verband bestaat tussen de gelijknamige song van Madonna en een vakantie die de superster hier ooit zou hebben doorgebracht, kan niemand met zekerheid zeggen) doen we met een excursie naar Cayo Espanto, een eilandresort met zeven villa’s waar sterren als Leonardo di Caprio en Tiger Woods al vakantie hielden (www.aprivateisland. com). ‘Je kan het hele eiland, dat een voorschot groot is afhuren voor 20.000 dollar per dag. Omdat onze medewerkers spreekverbod hebben, weten sterren zich verzekerd van privacy, en dat is voor dit soort mensen heel belangrijk’, zegt de manager. Volgens ingewijden staat Cayo Espanto zelfs op de shortlist voor de huwelijksreis van de Britse kroonprinses William en Kate Middletone. We begrijpen de keuze: ze getuigt van heel goede smaak. Vanuit je hemelbed kijk je uit over de zee en het ploeterbad. In de verte doemt een privéeiland op waar Di Caprio een eigen eco-resort wil opzetten. Een pelikaan rust naast de pier op een steen, aan de einder peddelt een koppel in kano’s. De rust en stilte zijn hier all inclusive, en bij de zonsondergang zien we de zon echt in de zee zakken. Meer hoeft dat niet te zijn…

Een handvol landgenoten

Belize als vakantiebestemming lokt overwegend Angelsaksische toeristen: (Noord-) Amerikanen en Britten. Voor veel Europeanen, laat staan Belgen, is het een onbekende bestemming. Wat niet is, kan nog komen, zeggen ook het tiental landgenoten die hier al wonen en werken. Enkele van hen zijn in de toeristische branche actief. Zo is er in Placencia een Belguim café met logies. De uitbater verwondert zich erover dat ‘we relatief weinig bezoekers of overwinteraars zien, temeer omdat Belize het veiligste land van Centraal-Amerika is’. De relatief omslachtige reisweg, het feit dat Belize vooralsnog wordt aangeboden door nichetouroperators en het gebrek aan visibiliteit spelen zeker een rol. Nog zo’n stukje paradijs vonden Ruth en Karel, een West-Vlaams koppel, op het eiland Long Caye. Daar baten zij sinds 2008 een klein resort uit. Puur natuur en vlak bij de beste duikbestemmingen van Belize, luidt het. ‘En we ontvangen graag Belgen’, stelt Ruth.  De Antwerpse Sandra van Noord ten slotte heeft zich met haar echtgenoot gevestigd op het schiereiland Ambergis Caye, op 15 minuten varen van San Pedro. Hun resort Portofino Beach Resort, pal aan het strand, telt 17 cabañas en suites, plus een gerenommeerd restaurant. ‘Voor we hier belanden, had ik nog nooit van Belize gehoord. Maar dit is echt wel mother nature’s best kept secret’, klinkt het vol passie over haar nieuwe thuisland; iets waar de andere Belgen haar in bijtreden.

Erik Brusten

 

 

No Responses to "Onbekend Belize smaakt naar meer."


Leave a Comment!

fotokes 048sm

It takes two special people,

To make a loving pair.

We send wedding wishes to you, Kara and Blake.

For years of joy and pleasure.

May each year keep getting better,

With memories to treasure.

Wedding Coordinators: Iraida Gonzales and Lorraine Reid for Portofino Beach Resort.

Photography and Graphics done by Jose Luis Zapata: He is one of Ambergris Caye’s top photographer. His friendly and professional approach combined with an eye to anticipate and capture “the moment” makes him the perfect choice to document your Tropical Belize Wedding. Click here to see Kara and Blake’s  Pictures taken by Jose Luis Zapata. We hope you enjoy!

Wedding Coordinators:?Iraida Gonzales and Lorraine Reid for Portofino Beach Resort.
Photography and Graphics done by

2 Responses to "Kara and Blake’s beautiful wedding."


1 | Jennifer said on June 30th, 2011 at 12:42 pm

Congratulations to both of you!! Beautiful ceremony for beautiful friends! I love y’all..

Jen


2 | Julie Anderson said on June 30th, 2011 at 12:38 pm

A huge Congratulations to my best friend Kara and her best friend, BJ!! Love you both!


Leave a Comment!